Mi primera vez en un hospital Nicaraguense.

Ik heb hem! Mijn eigen hangmat, op vrijdagavond heb ik een blauw/witte hangstoel gekocht waarin heerlijk gehangen kan worden in het komende half jaar. Samen met Javier reden we naar een winkel waar een goede prijs werd bedongen, vervolgens heeft Joost een mooie zeilknoop in een touw geknoopt en kan er vanaf nu lekker gerelaxt worden. Nu nog een manier vinden om de hangmat heel in Nederland te krijgen.

Zaterdagavond voelde ik mij niet helemaal lekker maar toch besloot ik mee te gaan stappen in good old Granada! Leuk was de hereniging met Alfredo, die ouderwets de clown aan het uithangen was. Overigens zijn we gezamenlijk wezen stappen met onze buurman Javier en zijn vriendin.Javier is echt een hele aardige kerel, bijna te aardig. Aangezien men in Nederland veel terughoudender is , ben ik het niet gewend dat mensen een praatje maken of iets voor hun buurman doen. Heel af en toe kunnen Bart en ik mee rijden met Javier richting Managua, dit scheelt niet heel veel in de reistijd, echter kunnen wij wel de heenweg zitten en hij heeft airco in zijn auto!Onderweg spijker ik mijn Spaans nog wat bij en we hebben afgesproken dat ik hem af en toe Engels leer.
Werkplek.

Doordeweeks maak ik vrij weinig mee naast mijn werk. Omdat om half zeven dagelijks de wekker gaat en ik rond zes uur s’avonds weer terug ben blijft er weinig tijd over om verder iets te ondernemen. Rond negen uur in de avond ga ik namelijk weer slapen, doordat het hier de hele dag door verschrikkelijk warm is en het praten en denken in Spaans/Engels en Nederlands zwaar is heb ik meer slaap nodig dan normaal gesproken. Als rasechte openbaarvervoer hater heb ik het geluk dagelijks een uur met het OV te gaan, waar ik in Nederland het openbaar vervoer al jaren probeer te mijden, ontkom ik er hier niet aan. Helaas. Bijkomend nadeel van reizen met het openbaar vervoer is dat men de buitenlanders probeert te naaien waar men kan. Ik betaal structureel te veel voor mijn dagelijkse vervoersbewijs, of het nou 1 of 10 cordoba is, altijd proberen de bushulpjes wel wat extra cordobaatjes af te troggelen van de rijke buitenlanders.

Een tegenstelling die ik maar niet kan rijmen met elkaar is de ‘manana cultuur’ en het drukke gejaag en getoeter in het verkeer. De mensen in het verkeer jagen door alsof hun leven ervan af hangt, daarbij wordt continu getoeterd dan wel uit het raam geschreeuwd of gebaard. Deze kakofonie houdt bijna de hele dag aan. Ik heb mij laten vertellen dat het toeteren preventief is, dat wil zeggen: als ik nu toeter dan weet een ander dat ik eraan kom of er langs wil. Als ik de manana cultuur er dan weer bij pak, dan denk ik: waar maak je je druk om?Als je vijf minuten later aankomt is het toch ook goed?
Keuken Jagwood+.

Deze week heb ik ook mijn Spaans medische woordenschat uitgebreid in een ziekenhuis, doordat ik mij al een tijd niet lekker voelde besloot ik naar een privé ziekenhuis te gaan. De medische zorg is hier gratis, maar ik ging naar een privé kliniek omdat dit dicht bij mijn werk zat en ik ervan uit ging dat in een kliniek de zorg beter is. Na verschillende testjes gedaan te hebben bleek dat ik slechts 40 graden koorts had. Hier was ik erg blij mee, als advies kreeg ik mee om drie dagen niet op werk te verschijnen omdat ik ook anderen kon besmetten. Tijdens mijn vijf uur durende verblijf in het ziekenhuis werd ik bijgestaan door de mooie en behulpzame secretaresse van het bedrijf. Overigens zijn de medische kosten gedeeltelijk betaald door Jagwood+, hardstikke fijn dus! Woensdagavond heb ik twaalf uur geslapen en de volgende dag voelde ik mij weer beter, voor een hercontrole ben ik naar het ziekenhuis geweest en de testuitslagen op denque en malaria waren weer negatief. Gelukkig mocht ik dan ook weer aan het werk diezelfde dag.
Vergader/eettafel Jagwood+.

Tijdens het weekend was de planning om te gaan surfen, doordat ik die week ziek was geweest waren die plannen voor mij gewijzigd en bleef ik een dag extra in Masaya. Zondagochtend vertrokken Bart en ik richting Leon om daar de feestdagen door te brengen. In een leuk hostel bevonden wij ons tussen de Amerikanen, Duitsers en ander ongewassen backpacktuig. Nog nooit had ik mij tussen zoveel vrouwen met okselhaar, teva’s en te uberrelaxte gasten bevonden. Maar het was wel gezellig.
Secretaresse.

Maandag en Dinsdag waren het twee feestdagen in Nicaragua. Alles nica’s waren mooi verkleed en het was heel erg druk op straat, vooral met studenten. Een opvallend verschil in Leon was dat het heel erg warm was. Nog warmer dan in de rest van Nicaragua waar we tot dusver geweest waren. Maandagavond het uitgaansleven in Leon wezen verkennen, doordat ik liever geen alcohol drink in Nicaragua(het is hier al zo warm, dan droog je helemaal uit) ging ik aan de smirnoff. Vanaf een dakterras keken we neer op het prachtige Leon. Na een paar uur in een club geweest te zijn waren we tegen het einde van de avond op zoek naar een vette hap, tussen de op-de-grond-slapende-locals in vonden we een hamburgertent. Hier hebben we met dank aan Bart drie kwartier gezeten, de hotdog was ook wel erg groot!
"Tijmen, doe even alsof je aan het werk bent, dan maak ik nu een foto van je!"

Er komt geen water uit de kraan, waar het in Nederland de normaalste zaak van de wereld is wanneer je de kraan open draait en er water uit komt is het in Nicaragua nog wel eens het geval dat er geen druppel uit komt. Een warme douche is in mijn huis in Masaya niet mogelijk, maar ik kan tenminste douchen denk ik dan maar. Kleine dingen die je meer gaat waarderen als je ze niet meer hebt. Rust is een ander belangrijk punt wat ik mis, hier lijkt het motto te gelden hoe luider, hoe beter. Alles moet ook begeleidt worden met geluid, dagelijks maak ik mee dat wanneer er een bus passeerd met de bestemming Managua, dat de ayudante uit het raam hangt en schreeuwt MANAGUA MANAGUA MANAGUA!!!! Als marketeer is het een interessant gegeven dat hier de meeste reclame ook wordt gemaakt via geluid, trucks met dikke speakers pompen de reclame door de straten van Nicaragua begeleidt door luide reageton muziek. Doordat veel mensen op straat leven is deze vorm van reclame goed te begrijpen.
Druk aan de arbeid.

Nadat we woensdag weer aan het werk gingen, hebben we in de middag een bezoek gebracht aan twee houtwinkels. Ook hier hadden ze weer prachtige spullen. Naast het bezoek heb ik de afgelopen dagen gewerkt aan een exportplan voor deze producten. Ondertussen was zaagmans weer voorbij gekomen in deze korte week en heb ik alweer bijna weekend. In het komende weekend hebben we een bbq bij Onno en Tjitske thuis maar misschien ga ik ook wel mijn secretaresse zwemles geven. Waar in Nederland vrijwel iedereen kan zwemmen ben je hier een uitzondering als je kan zwemmen. Als altruïst kan ik het niet over mijn hart verkrijgen dat mijn secretaresse dus niet kan zwemmen, daarom biedt ik geheel vrijblijvend mijn diensten aan. Later meer over mijn ontwikkelingshulp in Nicaragua.