La vida es bueno!

De afgelopen dagen zijn weer voorbij gevlogen, het kost weinig moeite om hier op te gaan in het ritme van een Nicaraguense. Vanuit een schommelstoel, waar de werkloze Nica’s gemiddeld 13 uur per dag in zitten, type ik maar weer eens een blog om mijn ervaringen te delen met de hardwerkende burgers uit Nederland. Voor mijzelf is het ook een soort verwerking van alles wat ik hier meemaak, want af en toe besef ik niet wat ik zie, meemaak of voel.

Donderdagochtend ,8:00 lokale tijd, begonnen de Spaanse lessen voor mij. Mijn professor de Español voor de komende tien werkdagen heet Alfredo. Na acht uur intensieve privé les kan ik mij bastante bien verstaanbaar maken en de gesprekken met Freddie zijn dan ook leerzaam en leuk. Tijdens het taaie grammatica gedeelte probeer ik mijzelf structureel te drukken door over voetbal te beginnen of over de verschillen tussen Nicaragua en Nederland te praten.

Naast de privé lessen doen we ook nog activiteiten in de middag/avond om de Nica cultuur te leren kennen en ons Spaans bij te spijkeren. Zo zijn we donderdagavond naar een mercado geweest in Masaya, dit was een vrij toeristisch marktje met winkeltjes waar ze o.a. tassen, hangmatten en prachtige schilderijen verkochten.

Na wat over de markt geslenterd te hebben gingen we met onze klas wat eten en drinken, voor 70 cordoba (30 cordoba= 1euro) heb je een vol bord met rijst, kaas, bonen, gefrituurde banaan en koolsalade. Elke donderdagavond is er een voorstelling/optreden van een bandje , zo ook afgelopen donderdagavond. Op swingende muziek dansten de uitgedoste chico’s & chica’s en zie ik kansen voor een joopvandenendeproductie.

Vrijdagmiddag was de activiteit: dansles. Na drie verschillende dansen geleerd te hebben, waaronder de salsa, probeerde mijn oververhitte lichaam zich te koelen door flink te gaan transpireren. Het is dan ook niet aan te raden in een vol klaslokaal, midden op de dag met 30 graden enige lichamelijke activiteit uit te voeren. Wat dansen betrefd heeft Nederland nog een inhaalslag te maken, Tjitske (stage bemiddelingsbureau) vertelde al dat men hier als klein kind eerder kan dansen dan lopen.

Carnaval.

De salsa lessen konden we diezelfde vrijdagavond nog in de praktijk uitoefenen, het was namelijk carnaval in Granada! Een lange stoet van prachtige schaars geklede vrouwen maakte de optocht aangenaam om naar te kijken. Al trommelend bewoog de optocht zich voort en ook de Honda Civic club was aanwezig,de PK's brulden uit de getunede sportwaguhhns. Als ce student was het natuurlijk ook interessant om te zien dat de karavaan vooraf werd gegaan door diverse wagens met reclame voor o.a. Toña y Flor de Caña. Ook hier heeft de commercialisering van evenementen en tradities blijkbaar zijn weg gevonden. Overigens hebben we onze salsaskills niet laten zien, ik heb genoeg zelfkennis om mij daar niet aan te wagen. Wellicht gaan we binnenkort de Nica’s bekend maken met de, in Nederland veelvuldig uitgevoerde, houtenklazendans.

Donkere wolken boven Bartje y Erik.

Zaterdagmiddag kwamen er ook voor het eerst achter waarom deze periode het regenseizoen wordt genoemd. Waar we eerst nog zwetend door de straten van Granada liepen met een nagenoeg strak blauwe lucht, verdween die zon binnen enkele minuten. In plaats van de zon, hadden zich boven ons dikke wolken verzameld, niet veel later stonden alle straten in Granada blank. Mocht je als toerist niet in de gaten hebben dat er een zware regenbui aan gaat komen, moeten er toch belletjes gaan rinkelen als je de locals bezig ziet met al hun handel naar binnen te halen of te bedekken met plastic. Enkele malen per jaar gebeurd het in Nicaragua dat kleine kinderen door de straten stromen na een heftige regenbui en dat ze vervolgens het riool in spoelen. Dit wordt mede mogelijk gemaakt door de arme bevolking die de putdeksels stelen om bij een ijzerhandel in te ruilen voor de nodige cordoba's.

Huis, achtergrond vulkaan plus wolken.

Diezelfde zaterdagmiddag hebben we ook een tour gemaakt over lago de Granada, dit is het 2^e grootse meer van Latijns- Amerika. Een gids die mee was ,vertelde boeiend over alles waar we langs kwamen. Zo hebben we een kijkje genomen op een Fort dat in de 17^e eeuw er voor diende om de Nederlandse plunderaars (VOC mentaliteit, toch? !)tegen te houden. Voorts kwamen we langs monkey island, een scheepswerf en zagen we prachtige huizen op de vele eilandjes die toebehoren aan de Nicaraguense famoso. Om toch weer even wat vocht binnen te krijgen stopten we op een eilandje met een bar. Hier werd een cocosnoot voor mij doormidden gemoduleerd en slurpte ik het cocosnotenmelk (aqua de cocos) naar binnen.

Foto op het fort.

Bij deze beveel ik Nicaragua ook aan bij alle vogelspotters(dhr. Ritsema). Er zijn hier heel wat mooie , bijzondere vogels te zien en zijn er dus ook prachtige foto’s te maken mits je een telelens van 3 meter 80 hebt. Daarnaast moet ook het weer meezitten, aangezien wij in combinatie met tropische regenbui de tour hebben gedaan, hadden de vogels weinig zin om acte de presence te geven.

Pescado con arroz y tostones was het avondmaal waar ik mij zaterdagavond maar aan gewaagd heb. Aangezien de visvangst een van de grootste bronnen van inkomsten is in Granada wilde ik hier wel eens een visje proberen. Dit viel in zijn geheel niet tegen, na de hele week eigenlijk al goed gegeten te hebben, was het eten zaterdagavond excelente! Samen met Erik had ik een familieschotel met vis.Vanaf vandaag kan de haring uit nederland mij gestolen worden, al is het natuurlijk niet te vergelijken.

Pescado con arroz, hmmm!

Naast alle activiteiten die wij ondernemen om te integreren onder de lokale bevolking zijn wij toch ook al drie avonden decadent cocktails naar binnen aan het hakken. Dit roept ook wel gemengde gevoelens bij mij op; enerzijds moeten mensen hier een dag werken voor een cocktail, anderzijds zijn de cocktails gewoon briljant en kan ik geen genoeg krijgen van de mojito’s. Ach, in principe is dit ook een soort integratie, alleen integreren we in een wat andere klasse.

Mojito!

In het kader van integreren in de upper class gaan wij zondagavond helpen bij de Jockeyclub van Granada. Deze club is alleen weggelegd voor de elite van Nicaragua, ongeveer zeven grote families die hier de dienst uitmaken zijn daar lid. Deze families betalen overigens geen belasting, als de overheid problemen maakt over belasting betalen is het weerwoord van de rijke families dat ze dan hun handel wel zullen verplaatsen naar Panama of Costa Rica. De families zorgen toch voor 20% van de werkgelegenheid, vandaar dat de overheid dit dreigement tot dusver erg serieus neemt.

Vandaag is het trouwens ook weer een feestdag. Fiesta de caballos is het thema van deze dag.Ik weet nog niet precies wat ik mij er bij moet voorstellen ,maar er gaan paarden door de straten van Granada rennen. Ik ga het meemaken!Op de jockey club is het vanavond onbeperkt rum drinken voor de gasten, dus dat beloofd niet veel goeds...

Hasta pronto