De laatste stage week is aangebroken. De tijd is omgevlogen, dit komt vooral door ik het heel erg naar mijn zin heb gehad op mijn stage. Door het vele beulswerk wat ik heb verricht vergat ik de tijd en voordat ik erg in had zit ik al aan het einde van mijn leerproces. Kort samengevat heb ik niet zozeer inhoudelijk iets geleerd op de stage. Wel heb i geleerd hoe het werken in een andere cultuur is. De Latijns- Amerikaanse cultuur verschilt nogal met die van de Europese. Voordat hier iets geregeld is moeten er heel wat puntjes op de i gezet worden en vaak kom de i er niet eens en is wachten tot je een ons weegt.De mensen zijn heel gastvrij in dit land, ondanks de grote armoede is men bereid veel te delen. Zo was ik laatst bij een vriendin op bezoek in een huisje van 3 bij 4 en werd mij van alles te eten aangeboden.
Met mijn steenkolen engels heb ik toch een mooi product in elkaar gedraaid voor Jagwood+. Waar ik eerder al aangaf dat het vrij lastig is om in een Spaanstalige omgeving ‘Engels’ te denken is dat alleen nog maar moeilijker geworden naarmate de tijd vorderde. Omdat ik dagelijks met diverse vrienden/vriendinnen of collega’s Spaans praat is de manier van denken behoorlijk veranderd. Ook de Latijns Amerikaanse manana cultuur zit er al goed in. Dagelijks verschijn ik minimaal drie uur te laat op mijn werk en al het werk schuif ik voor mij uit. Terugkomend op het export plan, mede dankzij don Sandereros is het nog enigszins leesbaar. Nadat ik bezig was geweest met de puntjes op de verschillende i’s te zetten en ik bezig was met andere werkzaamheden heeft Sandes mijn verslag met een kritische blik overgelezen. Aangezien Sander jarenlang een relatie heeft gehad met een Amerikaanse is zijn engels bijna net zo goed als Hanszz van Baalen. Na een paar minuscule foutjes gevonden te hebben is het verslag casi listo.
De twee eindproducten zijn opgestuurd naar de commerciƫle boy van het bedrijf. Don Carlos werkt sinds drie weken dagelijks bij Jagwood+, Carlos kan nu bezig gaan met het export plan en de aanbevelingen voor de webshop. Al met al heeft het export plan en de aanbevelingen voor de webshop een vorm gekregen waar Jagwood+ daadwerkelijk iets aan heeft. Na maanden zwoegen op de burelen van Jagwood+ wordt het tijd om afscheid te nemen van een gedenkwaardige stage. Vrijdag 18 december is mijn laatste dag op kantoor en ik kijk er naar uit om gas terug te nemen van een drukke periode. De vakantie is zeer welkom want de dagen beulswerk verrichten op kantoor eisen zijn tol. Slapeloze nachten gehad of het product wel af zou geraken, na vele uren zoeken op google heb ik de juiste informatie bij elkaar geronseld. Het is nu tijd om uit te gaan rusten en met frisse moed en uitgerust aan een half jaar OTSWO-boeh- roepen te beginnen eind januari. Iets waar ik ook wel weer naar uit kijk. Mijn klasgenoten weer zien en natuurlijk de docenten die ook allemaal hun eigen kwaliteiten, humor en eigenaardigheden hebben.
Afgelopen weekend in een luxueus hotel geweest omdat ik was uitgenodigd voor een training vlakbij Galerias. Het ontbrak aan niets in dit hotel, een tv die groter is dan 14 inch in mijn woning in Masaya, een kingsize bed en een heerlijke warme douche! Voor het eerst sinds maanden een warme douche gehad, goddelijk. Daarnaast ook weer eens in een tweepersoonsbed kunnen slapen, ik denk dat ik dan ook nog wel een keer terugkeer op deze toplocatie. De training was meer dan geslaagd en was goed te volgen in het Spaans, ik heb weer goed aan diverse competenties kunnen werken gedurende de training.
Zondagmorgen 7:23. Denk je rustig een bruine trui te kunnen breien hangt ineens een hoofd mijn kamer naar binnen. BUENAASSSSSSSS. Ik antwoordde: OCCUPADO!!!!!!!! Estoy en el bano. Toen hoorde ik de sleutel in een slot gaan en stormen er twee dikke mannen naar binnen. Buenas dias zei ik dan maar en zette mijn activiteiten door. De heren kwamen een brievenbus op de muur boren dat moet doorgaan voor een kluis. Met weinig souplesse werd de kluis de muur opgebeukt en een paar minuten later verlieten ze de kamer, nadat ze er een bende van gemaakt hadden.Ik kijk hier nergens meer van op.
Afgelopen weekenden ben ik wezen paintballen, surfen, zwemmen, de schietbaan op geweest en heb ik een Michelin gids gemaakt van een hele rits restaurants in Managua, Masaya en Granada.Het sushi restaurant moest ook nog aan een tweede en een derde test onderworpen worden. Dit om er zeker van te zijn dat zij de topnotering daadwerkelijk zouden verdienen. Het was drie keer smullen.
vrijdag 18 december 2009
Abonneren op:
Reacties (Atom)